Kościół św. Anny w Habartowie był znaczącym zabytkiem historycznym, prezentującym na początku XX wieku innowacje architektoniczne i ducha wspólnoty. Położony w miejscowości Habartov w regionie Karlovarský kraj, służył swoim parafianom od konsekracji 26 lipca 1906 roku, aż do zburzenia 19 grudnia 1951 roku. Jego znaczenie leży nie tylko w jej stylu architektonicznym, ale także w jego roli jako centrum społeczności podczas szybkiego wzrostu przemysłowego i urbanizacji.

Kościół św. Anny zastąpił nieodpowiednią barokową kaplicę wybudowaną w 1766 roku, która stała się strukturalnie niezdrowa dla rosnącej populacji Habartowa. Lokalny ksiądz Johann Kvascička rozpoczął budowę po przybyciu w 1902 roku, zakładając społeczeństwo poświęcone temu celowi. Wysiłki finansowe okazały się skuteczne, co pozwoliło na ustanowienie fundamentu 7 maja 1905 r. Zaprojektowany przez Matěj Blecha i nadzorowany przez Emil Lifka, kościół został ukończony szybko, z usług rozpoczynających się zaledwie miesiące później.

Architektownie Kościół Świętej Anny charakteryzował się pseudosztucznym stylem, który łączył współczesne wpływy wraz z elementami romańskimi i secesyjnymi. Jego projekt obejmował podłużny plan naziemny z półkolistym pąkiem na jednym końcu i przylegającą zakrystią po drugiej stronie. Znakomita, wysoka iglica umieszczona na szczycie latarni dodawanej do charakterystycznej sylwetki, oznaczająca ją jako znaczący punkt orientacyjny w mieście.

Przez cały czas istnienia kościół przeszedł kilka zmian, szczególnie dotyczących jego instrumentów muzycznych. Początkowo wyposażony w rury narządowe z instrumentu przeniesionego z Olovice w 1854 roku, w 1908 roku nabył nowe organy wykonane przez Jindřicha Schiffnera. Zostały one ostatecznie przeniesione do Archlebowa przed wyburzeniem kościoła.

Kościół św. Anny spotkał przedwczesny koniec z powodu regionalnej ekspansji górniczej. Kopalnia powierzchni Libík wtargnęła na jej teren, prowadząc lokalne władze górnicze do żądania jej rozbiórki już w 1947 roku. Pomimo rozbieżności w danych historycznych dotyczących dokładnego czasu i okoliczności jego zniszczenia, potwierdza się, że kościół został zburzony 19 grudnia 1951 roku.

Dziś miejsce, w którym kiedyś stał Kościół św. Anny, przekształcono poprzez działalność górniczą i kolejne prace rekultywacyjne. Obecnie stanowi część zachodnich zboczy jeziora Medard, odzwierciedlając zarówno przeszłość przemysłową, jak i ekologiczną renowację na tym obszarze. Chociaż struktura fizyczna już nie istnieje, jej historyczne znaczenie trwa jako przypomnienie bogatego dziedzictwa kulturowego Habartowa.

Odwiedzający zainteresowani historią Habartowa mogą badać okoliczne obszary, które odzwierciedlają ewolucję miasta od społeczności przemysłowej do społeczności skupionej na odbudowie środowiska i konserwacji. Historia Kościoła św. Anny służy jako wzruszająca narracja o adaptacji, utracie i odnowieniu, zachęcając do refleksji nad tym, jak społeczności z czasem się zmieniają.